NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Gdzie ja jestem?
Sabrina?
Nick, masz pojęcie, co zrobiłeś?
Naćpałeś się, uwolniłeś Mrocznego Pana i zemdlałeś.
Dawka, którą wziąłeś, powaliłaby małą armię.
Laudanum, morfina, opium,
smocze łzy i czerwona rtęć.
Prawie umarłeś. Potrzebujesz pomocy, musisz to rzucić.
Na szczęście istnieje pradawny, acz brutalny rytuał oczyszczający,
który poznałem w Oxfordzie.
Potrzeba na niego 30 dni.
Ale ich nie mamy,
bo poganie chcą zniszczyć sabat za trzy.
Jajo, które zdobyłem nad Loch Ness,
posiada właściwości, które pozwalają zakrzywiać czas.
Miesiąc detoksu w rzeczywistości
zostanie skrócony do jednego długiego, uciążliwego dnia.
Nienawidzę cię.
Nienawidzę cię, Sabrino.
Słyszałaś?
Nienawidzę cię!
Jesteś pewien, że to jedyny sposób?
Obawiam się, że tak, kuzynko.
Tak bardzo go kocham,
a to nie jest on.
Jest chory i mnie potrzebuje.
A sabat potrzebuje jego.
Masz rację. Jesteśmy osłabieni i zagrożeni.
Nie możemy stracić czarnoksiężnika, i to jednego z lepszych.
Wybacz, muszę iść do Prudence,
pomóc Dorcas i Agacie.
Jedna zmieniona w kamień, druga postradała zmysły.
Za kilka godzin wrócimy do Nicholasa.
W międzyczasie sprawdzę, co u Harvey’ego i Roz.
Tylko bądź ostrożna.
Mroczny Pan jest na wolności
i zagrażają nam poganie.
To niebezpieczne czasy.
Rozumiesz?
O nie.
Biedna Roz.
Powiedz, że ona żyje.
Tak myślę.
To samo spotkało Dorcas, jedną z Sióstr Wiedźm.
Ambrose próbuje się dowiedzieć, jak odwrócić przemianę.
Nie powinienem jej zostawiać na festynie. To świry.
To poganie. Ci ludzie z festynu.
Zaraz.
- To wiedźmy? - Nie do końca.
Są jak wiedźmy z innych czasów.
Mają moce?
Niektórzy z nich tak.
Wszyscy są groźni.
Więc zostańcie tu i nic nie róbcie, dobrze?
Pogadamy, gdy wrócę,
i uleczymy Roz.
Obiecuję, Harvey.
Wasza Wysokość?
Jesteś potrzebna w Piekle.
To kiepski moment.
Muszę sprawdzić, co z Nickiem.
Piekło nie zrobi sobie przerwy.
Nawet dla królowej.
Czas na drugie wyzwanie Nieświętych Regaliów.
Horda oczekuje cię w Wielkiej Sali.
Wszystkich tu sprowadziłaś?
Teraz wszyscy wiedzą, że ty, Sabrino,
jesteś królową Piekieł.
Na mocy piekielnego prawa niniejszym ogłaszamy,
że rozpoczyna się drugi etap poszukiwań Nieświętych Regaliów.
Gwiazda Zaranna i jej rywal Kaliban
muszą odnaleźć i dostarczyć nam
drugi z nieświętych artefaktów.
Misę Poncjusza Piłata.
Co powiesz, księżniczko?
Gotowa na drugą rundę?
Przykro mi, nie dam rady.
- Co? - Nie w tej chwili.
Sabrino, odrzucając wyzwanie,
narażasz własny sabat.
Przyjaciół i rodzinę.
Wiesz dlaczego?
Co zakłóciło równowagę kosmosu?
Sprowadziło pogan?
Odebrało moc sabatowi?
To bezpośredni skutek
twojej odmowy całkowitego objęcia tronu.
Nie rozumiesz?
Całe to...
cierpienie...
to twoja wina.
Ale...
to nieprawda.
To jest prawda.
Ale jeśli odnajdziesz Nieświęte Regalia...
będziesz miała szansę przywrócić utraconą moc sabatu.
Co z Nickiem?
Sabrino.
W tym momencie sabat to twoja alfa i omega.
Z ciężkim sercem zgodzę się z Lilith,
musisz wypełnić swój obowiązek i wygrać.
Nie dla siebie, ale dla nas wszystkich.
Ruszaj i wróć, zanim przybędą poganie.
Przyjmuję wyzwanie!
Gdzie znajdę tę całą misę?
Misa Poncjusza Piłata znajduje się na wzgórzu pod Jerozolimą.
Na Golgocie?
Zwanej też Miejscem Czaszki.
Ukrzyżowano tam samego Nazarejczyka.
Teleportujesz mnie tam?
Nie wiem, czy mam teraz dość energii.
No cóż...
wysłanie cię na Golgotę to nie problem.
Ale znalezienie misy to już zupełnie inna kwestia.
Została zamknięta w wiecznej pętli czasu.
Nie da się tam dotrzeć,
chyba że opanowałaś magię czasu, w co...
Mam dostęp do magii czasu.
Mam wodę po mistycznym jaju, które potrafi zaginać czas.
No proszę.
Dorian ma obraz,
który jest portalem na Golgotę.
Weź swoją wodę...
i tam się spotkamy.
Dobrze.
Niedługo wrócę.
Obiecuję.
Ciociu Hildo?
Tak, słonko?
Wszystko gra?
Chciałam prosić, żebyś wpadała do Nicka...
Mucha tu lata.
W porządku.
Wielka, tłusta, soczysta mucha.
Nic ci nie jest?
Sama nie wiem.
Chcesz czegoś?
Nie.
Niczego.
Nieważne.
Może powinniśmy coś zrobić, zanim Sabrina wróci.
- Cześć wam. - Robin, jak ty tu...?
Tak jakby...
byłem u ciebie i twój tata powiedział, że tu jesteś.
Stary, co to ma być?
Mógłbyś przez chwilę poczekać na zewnątrz?
Jasne.
Nie ma sprawy.
Spoko.
Co on tu robi?
Spokojnie, to Robin. Wszystko gra.
Nic nie gra, Theo!
Spójrz, co tu się dzieje.
Robin nie może o tym wiedzieć,
bo będzie jeszcze gorzej.
Wiem, że go lubisz, ale możesz go spławić?
Dobra.
Jesteś pewna?
Nawiążesz kontakt z Agathą w takim stanie?
Moja wola jest silniejsza od niej.
Inaczej nie dowiemy się, co się stało.
Jej umysł.
Jest jak gwałtowna burza.
Nie mogę skupić jej myśli.
To zbyt trudne.
Jej fale mózgowe...
są jak tsunami.
Nie próbuj ich układać, tylko je spowolnij.
Co widzisz?
- Wielkiego... - Wielkiego...
- ...Boga... - ...Boga...
- ...Pana. - ...Pana.
Jego spojrzenie odebrało jej rozum.
Wielki Bóg Pan.
Chałturzy jako naganiacz z festynu, Carcosa.
Więc sytuacja jest jeszcze poważniejsza.
Wielki Bóg Pan to jeden z najstarszych potworów pogan.
Jest uosobieniem szaleństwa.
Jego spojrzenie miesza zmysły wiedźmom i śmiertelnikom.
Musimy powiedzieć cioci Z,
a potem ustalimy, jakie sekrety
kryje Dorcas w tym kamiennym stanie.
Zabierz nas z tego nieszczęsnego padołu
na Golgotę,
kamienne wzgórze czaszki, które pozwoli jej przejąć władzę.
Czy to...?
Miejsce Czaszki? Owszem.
Pięknie tu, prawda?
Będę na ciebie czekać w tym miejscu.
Pamiętaj, musisz jak najszybciej dotrzeć do Świątyni Jerozolimskiej.
Zabierz misę Piłata i uciekaj.
Najmniejszy błąd może na zawsze uwięzić cię w pętli czasu.
Przyjęłam.
Polej się.
Wejrzyj na ziemię dawnych proroków.
Zabierz mnie do Anno Domini czasów.
Skąd mam wiedzieć, że działa?
To pewnie świątynia.
Poncjusz Piłat.
Czekaliśmy na ciebie.
Centurioni, brać ją!
DROGA DO PIEKŁA
Po prostu oddajmy poganom Sabrinę.
O czym mówisz?
To wszystko jej wina.
Gdyby nie ona, wciąż mielibyśmy nasze moce.
Mroczny Pan wciąż by nas chronił.
Poganie nie będą się z nami cackać.
Pragną krwi.
Krwawych ofiar.
Wy bezmyślne i krnąbrne wiedźmy.
Mroczny Pan.
Myśleliśmy, że...
Uciekłem i zniknąłem?
Nigdy nie porzucę moich wiernych.
Zawsze będę was prowadził.
Nawet kiedy zbłądzicie.
Dokąd pragniesz nas zaprowadzić, Mroczny Panie?
Pozostanie w Akademii to pewna śmierć.
Ale wśród pogan odnajdziecie nowe życie i pradawne moce.
Dołączcie do nich, moje dzieci.
Ośmieliliście się mnie porzucić.
- Co robisz? Co to jest? - To kamerton.
Wykrywa nawet najmniejszą ilość energii.
Co to znaczy?
Że wciąż jest nadzieja.
Głęboko w Dorcas wciąż tli się życie.
Życie w kamieniu.
Życie w kamieniu...
Moja siostra żyje?
Być może. Dała mi pewną wskazówkę.
Nasza energia prawie całkiem zniknęła, prawda?
Tak.
Znajdźmy sposób, żeby pomnożyć resztki.
Może nam pomóc coś, co już mamy.
Stonehenge.
Krąg starych głazów,
których używano do pomnażania energii.
Mamy jechać do Anglii?
Nie ma takiej potrzeby.
Mamy taki krąg w lesie, wokół ołtarza,
gdzie odprawiano rytuały i prawie ochrzczono Sabrinę.
- Nigdy go nie widziałam. - Ponieważ jest pod ziemią.
Jeśli wykorzystamy resztkę energii, by go podnieść...
Żadna Arcykapłanka ani tym bardziej Arcykapłan
nie mieli takiego dylematu.
Jeśli poddamy się poganom,
to oznacza pewny koniec sabatu.
Ale bez naszych mocy i bez systemów obronnych Akademii
nie mamy szans z potęgą pogan.
Co by zrobił nasz brat Edward?
On by...
Nad czym tak medytujesz, siostro?
Wykrztuś to z siebie!
Co by zrobił Edward w takiej sytuacji?
Poprosiłby o pomoc.
Wezwałby inne wiedźmy.
Choćby Dezmeldę.
Jakiekolwiek wsparcie.
Wyślijmy sygnał alarmowy do innych zbuntowanych wiedźm.
Zaklęcie przywołujące, by zebrać wyklęte guślarki.
Nie starczy nam sił, żeby je rzucić.
Ciociu, znam jeden sposób.
Głazy zakopane pod polaną mogą pomnożyć naszą energię
i wzmocnić sygnał.
Żeby wezwać wsparcie.
Dzięki posiłkom sabat będzie mógł zmierzyć się z poganami.
To będzie ryzykowne.
To nasza ostatnia nadzieja, Ambrose.
Musimy się spieszyć.
Skąd możesz wiedzieć, co czuje pająk?
Nie spieszyłaś się, księżniczko.
Kaliban? Jak dotarłeś tu tak szybko?
Kamień czasu. Nie widziałaś go?
Chyba nie.
Kamień czasu.
To było to.
Wystarczy go dotknąć.
Przyda się w drodze powrotnej, bo zabrali mi menażkę z wodą czasu.
Nie da się uciec z tego przeklętego miejsca.
Ani z perwersyjnego misterium Piłata.
Co sto lat zjawia się ktoś taki jak wy
i próbuje ukraść jego misę.
Niektórym udaje się ją nawet zobaczyć, nim wyzioną ducha.
I tak wszyscy tu umierają.
Przeklęci szczęściarze.
Ja, Barabasz, nigdy nie umrę.
Jestem przeklęty, tak jak Piłat.
Będę przeżywał ten hańbiący dzień bez końca,
bez przerwy na nowo.
Centurioni również.
Są przeklęci, jak my, i występują przed nieistniejącą tłuszczą.
Piłat mógłby to zakończyć, przełamać cykl, ale tego nie zrobi.
O co chodziło z tym,
że niektórzy widzą misę, nim wyzioną ducha?
Jak? Kiedy?
Gdy Piłat mnie ułaskawi, jak to ma w zwyczaju,
a was skaże na śmierć, jak to ma w zwyczaju,
obmyje ręce w misie.
Umyje ręce od waszego losu
i ukrzyżują was.
Szoruje ręce całe od krwi, ale plamy...
nigdy nie schodzą.
O to chodzi.
Gdy będzie obmywał ręce, zabiorę mu misę.
- Chyba że cię uprzedzę. - Jesteś beznadziejny, Kaliban!
Niby chcesz być królem, a ostatnio oszukiwałeś.
Nawet król Piekieł musi mieć trochę godności.
Odrobinę honoru.
Patrz, Carl, to ten nowy.
Siema, nowy.
Weź, oddaj czapkę.
Ostrzegam was.
O szlag, Carl.
Gada, jakby serio miał coś zrobić.
Złodzieje płacą własną krwią, szlamem ich łoże, z pluskwami śpią.
Co ty odwalasz?
Cześć, Theo, ten nowy jest z tobą?
Tak.
Więc oddawaj czapkę i spadaj.
Sorki, nowy, nie wiedzieliśmy.
Do widzenia.
- Nieważne... - Właśnie.
Twardziel z ciebie.
Więc...
ciebie się nie czepiają?
Powiedzmy...
że nad sobą pracują.
Byli zdecydowanie gorsi, gdy zaczynałem tranzycję.
Ale twój tata to akceptuje, nie?
Był niepewny...
na początku.
Moi przyjaciele zachowali się wspaniale.
Tak.
Wydają się...
naprawdę super.
A co z twoją rodziną?
Oni...
są jacy są.
Będziesz to pił?
Więźniowie!
Karą za wtargnięcie na teren Golgoty jest sto batów.
Możecie wybrać, kto je otrzyma.
Mnie wybatożcie.
Co?
Czemu?
Jesteś królową Piekieł. Nie dam cię tak poniżyć.
Mam trochę honoru.
No i jestem z gliny.
Chłosta cię nie zaboli?
Zaboli, ale nie będę krwawił.
Poza tym jesteś za ładna na blizny.
Poświęcenie twojego kochanka jest szlachetne, ale bezcelowe.
To nie mój kochanek.
Zawsze to samo.
Najpierw więzienie, potem chłosta.
Potem mnie ułaskawią, a was skażą.
Gdyby tylko mogło być na odwrót.
Barabaszu...
co się z tobą dzieje później?
Opowiedz mi wszystko.
Korzymy się przed wami.
Porzucamy nasz sabat, by do was dołączyć, potężni poganie.
Witajcie, dzieci.
Gdy nadejdzie jego czas, Zielona Istota, najstarszy z bogów,
będzie potrzebował pokarmu,
a nic tak dobrze nie odżywia
jak krew czarownic!
Elspeth!
Mam go schwytać i zabić?
Nie.
Niech powie swojemu sabatowi, co się tu stało.
Mali zdrajcy.
Wszyscy zasłużyli na śmierć za to, jak mnie potraktowali,
porzucili.
Śmiertelnicy również.
Obywatele Judei!
Mogę ułaskawić dla was jedną osobę spośród trójki zbrodniarzy.
Kogo wybieracie?
- Barabasza! - Barabasza!
Tego złodzieja?
Czy kogoś z cudzoziemców?
Barabasza!
Niech tak będzie.
Barabasz zostaje ułaskawiony!
Co się zaś tyczy cudzoziemców,
skazuję ich na śmierć!
Umywam ręce od ich krwi.
Barabaszu, stój!
Nadszedł czas, prefekcie Judei.
Przełam ten cykl.
To podstęp!
Zatrzymać ją! Zabić!
Nie może uciec!
Sabrino, doskonała robota.
Obyło się bez problemów?
Było ich mnóstwo.
Kaliban tam był.
Zostawiłam go.
Cóż poradzić.
Może na zawsze utknie w pętli czasu.
Nie chcę tego.
To już przeszłość.
Cokolwiek się stało, nie zmienisz tego.
Prochem jesteś, w proch się obrócisz. Albo w glinę. Żwawo.
Trzeba ogłosić twoje zwycięstwo.
Nie.
Najpierw Nick i sabat.
Potem Piekło.
Dorcas i jej energia dopełnią krąg.
Czy to zadziała?
Oby!
Jesteśmy gotowi, ciociu Z.
Zbiorę sabat.
Hildo?
Czemu się tu chowasz?
Co ci się stało w policzek?
Ząb mnie boli.
Ty i te twoje słodycze.
Teraz się tym nie martw.
Zbierzmy się na przywołanie.
Spójrz na siebie.
- Kto tam jest? - Siedzisz bezczynnie!
Żałosne!
Może byś coś zrobił?
Na przykład co?
Idź na festyn i pokaż tym bezbożnikom, kto tu rządzi.
Kilku chłopców z kijami do baseballa powinno im przemówić do rozumu.
Nawet jeśli nie...
nie będziesz się już czuł taki...
żałosny.
Wiesz co?
To dobry pomysł.
Wszystko gra?
Możemy przyhamować.
Nic mi nie jest. Wręcz przeciwnie.
Po prostu...
Nic o tobie nie wiem,
a chciałbym cię poznać.
Gdzie dorastałeś?
My...
Moja rodzina...
sporo podróżowaliśmy.
Zanim się z kimś zaprzyjaźniłem,
znowu ruszaliśmy w drogę.
Co robią twoi rodzice?
Pracują w wojsku.
Ale nie jestem jak oni.
- W porządku. - W sensie...
Jestem adoptowany.
Nie wierzę we wszystko, co robią.
Im jestem starszy,
tym ich przekonania mają dla mnie mniej sensu.
Nigdy się nie przeprowadzałeś?
Nie.
Moja rodzina mieszka w Greendale od pokoleń.
Jakby nas tu ktoś zasadził.
Ja nie znam swoich korzeni.
Czasem się zastanawiam...
co by było, gdybym...
choć raz został na miejscu.
To byłoby takie straszne?
Theo!
Cześć, Harvey.
Co chcesz zrobić?!
Zwolnij, Sabrina mówiła...
Nie możesz zaczekać, aż...
Harvey!
Czy coś się stało?
Harvey i jakieś matoły chcą rozwalić festyn.
O nie.
Musimy ich zatrzymać.
Właśnie.
Co tu się wyprawia?
Trochę zmieniłem wystrój, kuzynko.
Przywołamy guślarki ze wszystkich stron, aby pomogły nam z poganami.
Przyszłaś w samą porę.
Muszę iść do Nicka.
Nic mu nie jest.
Przyłożyłem mu pijawki, żeby wyssały toksyny.
W porządku.
Teraz potrzebujemy ciebie i twojej energii tutaj.
Oczywiście. Pomogę.
Jak oni mogli cię tak potraktować, Agatho.
Twój własny sabat.
To będzie godne i sprawiedliwe...
jeśli się zemścisz.
Mój sabacie...
prawie pozbawiono nas mocy
i zbliża się nasz wróg.
Dziś użyjemy tego, co zostało z naszej magii,
aby wezwać tu inne zbuntowane wiedźmy.
Stoimy wewnątrz kręgu z pradawnych głazów,
które posiadają moc pomnażania energii.
Tak nadamy naszą wiadomość.
Ale to od nas i naszych intencji zależy, czy uda nam się je dostroić.
Kamienie czasów, usłyszcie to wołanie
i przekażcie niniejsze wezwanie.
Wzywamy wyklęte wiedźmy lasów,
wypędzone, wygnane
i wyklęte czarownice żyjące w jaskiniach.
Wołamy do wszystkich.
Przybądźcie tutaj.
Odpowiedzcie na nasze wezwanie.
Ambrose, to działa.
Mamy harmonię.
Agatho, przestań!
Przestań!
Jak się uwolniłaś?
Mroczny Pan mnie uwolnił.
Jest tutaj?
Był, ale odszedł.
Udało się?
Nadaliśmy wiadomość?
Transmisja została przerwana.
Nie było pełnej harmonii.
Nie żyje!
Melvin, co znowu?
Poganie zamordowali Elspeth.
Nie mieli zamiaru nas przyjąć.
Chcą nas zabić dla naszej krwi.
Tego się obawiałam.
Kapitulacja nie wchodzi w grę.
WĘDROWNY FESTYN I FANTASMAGORIE
Co to było, do diabła?
Pokażcie się!
Co tu się dzieje?
No proszę.
Żadni z was mężczyźni.
Tylko chłopcy.
Powiedzcie, co zrobiliście mojej dziewczynie.
Ależ oczywiście.
Zabierz mnie do niej.
Nie będę się opierać.
Brać ją, chłopcy.
Czekajcie.
Idziemy.
Coś jest nie tak.
Najpierw przywoływanie nie wyszło.
A teraz Nickowi się pogorszyło.
Pijawki nie pomogły?
Sama zobacz.
Co?
Wszystkie zdechły.
To, co wyciągnęły z Nicka, je zabiło. Poza tym...
gdy się je rozetnie...
Co to jest, na niebiosa?
FESTYN PROFESORA CARCOSY
Harvey, co się stało?
Zamienili się w świnie.
Chłopaki.
Co?
Jak?
Zrobiła to jakaś kobieta.
Trzeba ich zabrać w bezpieczne miejsce.
Tata ma stodołę.
To radicum outum diaboli, osad Szatana.
Zaraz, co to znaczy?
Taki prezencik, który twój ojciec zostawił Nicholasowi.
To jak smoła w płucach palacza,
tylko ta jest żywa, piekielna i wpływa na zachowanie.
Mówił, że wciąż go czuje w środku.
Myślałam, że to metafora.
Musimy z niego wydostać to, co zostało po Lucyferze.
Tylko nie kolejny egzorcyzm.
Ostatni prawie mnie zabił.
Może jest inny sposób.
Może zamiast wyciągać osad z Nicholasa siłą...
wywabimy go.
Skusimy silniejszym nosicielem.
Który posiada identyczną krew.
Mówisz o mnie.
Woda święcona zneutralizuje osad.
Jeśli to zadziała i twoja krew wypędzi
z Nicka esencję Szatana, musisz zacisnąć mocno pieści,
żeby osad nie dostał się do twojego krwiobiegu.
Jestem gotowa.
Etap drugi, szybko!
Udało się?
Dowiemy się, gdy Nick się obudzi.
Wiem, że musisz zanieść misę do Piekła,
ale chyba wiem, jak wykorzystać ten osad.
Mam asa w rękawie.
Kończy nam się czas.
Poganie pragną nas zabić,
jak nasi przodkowie zabili ich po Nieświętych Wojnach.
Zeldo?
Wydaje mi się, że poganie mi coś zrobili.
Nie tylko tobie. Nam wszystkim!
Ale zostając tu, będziemy jak jagnięta oddane na rzeź.
Czuję, że się zmieniam.
Możemy uciec w Góry Szaleństwa,
ale kto to widział tak tchórzyć.
- Jesteśmy Spellmanami! - Zeldo!
- Boję się. - Wszyscy się boimy!
Nawet ja.
Mam niekonwencjonalny pomysł, który może nam kupić trochę czasu.
W tym słoju jest esencja Mrocznego Pana usunięta z ciała Nicka.
Być może Lucyfer jeszcze nie skończył nas ochraniać.
Nick?
Cześć.
Jak się czujesz?
Dobrze.
Lepiej.
Wstyd mi.
Nie ma się czego wstydzić.
Byłeś chory.
Została w tobie cząstka Mrocznego Pana,
ale już po wszystkim.
Rytuał zadziałał, jesteś zdrowy.
I teraz między nami wszystko wróci do normy.
Rzecz w tym, że chyba nie dam rady.
Oboje nie damy.
Jak to?
Bo nie mam pewności, czy to Mroczny Pan mnie do tego zmusił.
Kazał mówić ci te okrutne rzeczy.
Czy może uruchomił...
i wykorzystał coś, co już we mnie było.
Jakąś potrzebę, słabość.
To, co ci zrobił, było okropne i traumatyzujące...
Nie słuchasz mnie.
A jeśli Mroczny Pan sprawił,
że sięgnąłem dna, bo...
coś jest ze mną nie tak?
Wszystko z tobą w porządku.
Musisz mi uwierzyć.
Jakakolwiek by nie była prawda, ja...
muszę to przepracować sam.
Potrzebuję przestrzeni.
Przerwy.
I ty chyba też.
Co chcesz powiedzieć, Nick?
Mówię, że jesteś królową Piekieł!
Musisz uratować sabat, walczyć o swój świat,
a ja cię tylko rozpraszam.
Wszystko to oddam!
Dla ciebie oddam to wszystko.
Zostałam królową tylko po to, by cię odzyskać.
Być może...
ale nie oddasz tego.
Stawka jest zbyt wysoka.
I wcale tego nie chcesz.
Nawet teraz za czymś pędzisz.
Za władzą... za byciem królową...
Będę cię tylko spowalniał.
Nie waż się...
mówić, że robisz to, by mnie chronić.
Ani słowa więcej.
Kocham cię, ale dłużej nie dam rady.
Bardzo przepraszam.
Nick.
Pocałuj mnie.
Proszę.
Jeśli cię teraz pocałuję,
nie będę w stanie odejść.
Kocham cię, Nick.
Nikt ci nie powiedział?
Królowe nie płaczą.
No już.
W Piekle czekają na misę Piłata.
Nigdy w życiu nie tknę bekonu.
Robin, powinieneś coś wiedzieć o Greendale.
Zaczekaj.
Pozwól, że ja zacznę.
Muszę ci coś powiedzieć,
wam obu.
Przykro mi, już zamknięte.
Doktorze Ce?
Hilda?
Hilda!
Kochanie, co ty tu robisz?
Tęskniłam za tobą.
Przytulisz mnie?
Ogłaszam hordom piekielnym,
że Sabrina Gwiazda Zaranna
odniosła zwycięstwo na Golgocie.
Powróciła z jednym z najgroźniejszych tajemnych artefaktów.
Przed wami misa Poncjusza Piłata.
A gdzie się podziewa książę Kaliban?
Zwycięstwo Sabriny nad Kalibanem...
było ostateczne.
Obawiam się, że nie przeżył.
Chyba byś tego nie chciała, księżniczko?
Kaliban?
- Jak? - Zrobiono mnie z gliny.
Czekałem...
pod prochami dziejów przez 2000 lat po twoim oszustwie.
Ukradłaś misę Piłata...
i zostawiłaś mnie, bym zginął.
Taką godność miałaś na myśli?
Honor?
Nie przegram następnego, ostatniego etapu.
Piekło będzie moje.
Obecnie mamy remis, co oznacza tylko jedno.
Nagłą śmierć.
Zwycięzca następnej próby
będzie rządził Piekłem przez całą wieczność.
Do boju, tak!
A ja będę rządzić u twojego boku po wieczne czasy i dzień dłużej.
Całe szczęście, że twój ojciec jest niedysponowany.
Straciłby rogatą głowę na widok tych Nieświętych Regaliów.
Prawdę mówiąc...
Lucyfer wymknął się z Akademii.
Nikt nie wie, gdzie jest.
Co?
Mroczny Pan się uwolnił, a ty...
nic nie powiedziałaś?
Miałam inne rzeczy na głowie.
Sabrino, twój ojciec mnie zabije za zdradę.
To tylko kwestia czasu.
Zmieszałem osad Mrocznego Pana z odrobiną soli,
octem złodziei i wodą kolońską Hoyta, by stworzyć...
Ochronną żywicę.
Dokładnie.
Gdy pomalujemy nią framugi i szczeliny,
ta mikstura może zatrzymać pogan,
przynajmniej na jakiś czas.
Przyda się wam pomoc?
Czemu nas tu sprowadziliście?
Gryla.
Otrzymałam wiadomość.
Pesta!
Sykoraks!
Mambo Marie.
Wezwaliście nas wbrew naszej woli.
Chwileczkę, nie.
Właśnie za to wszyscy w tym domu zapłacą życiem.
Napisy: Magdalena Adamus